Έντονη αντιπαράθεση σημειώθηκε σε εκδήλωση του Κύκλου Ιδεών, όπου ήρθαν στο προσκήνιο οι διαφορετικές προσεγγίσεις του Ευάγγελου Βενιζέλου και του Νίκου Αλιβιζάτου γύρω από το άρθρο 86 του Συντάγματος, που ρυθμίζει το ζήτημα της ποινικής ευθύνης των υπουργών. Στο επίκεντρο της συζήτησης βρέθηκαν οι τροποποιήσεις που υιοθετήθηκαν το 2001, καθώς και ο τρόπος με τον οποίο κινείται η διαδικασία ποινικής δίωξης κατά μελών της κυβέρνησης.
Κατά την τοποθέτησή του, ο κ. Αλιβιζάτος υποστήριξε ότι η συνταγματική αναθεώρηση του 2001 συνιστούσε υποχώρηση σε σχέση με το προηγούμενο καθεστώς, καθώς καθιέρωσε την αποκλειστική αρμοδιότητα της Βουλής για την άσκηση διώξεων εις βάρος υπουργών. Όπως ανέφερε χαρακτηριστικά, «η σύγκριση μεταξύ της διατάξεως του 1975 και του 2001 είναι καταλυτική», αφήνοντας να εννοηθεί ότι πριν από το 2001 υπήρχε ευρύτερο περιθώριο παρέμβασης της Δικαιοσύνης.
Αντιδρώντας, ο κ. Βενιζέλος αμφισβήτησε τη λογική της άποψης ότι στο παρελθόν οι δικαστικές αρχές μπορούσαν να προχωρούν ανεμπόδιστα σε διώξεις υπουργών, κάνοντας λόγο για «παραπληροφόρηση». Τόνισε ότι η αναθεώρηση του 2001, η οποία εγκρίθηκε ομόφωνα από τη Βουλή, είχε ως στόχο να θεραπεύσει τις στρεβλώσεις που είχαν αναδειχθεί το 1989 και να επαναφέρει σαφές πλαίσιο στη διαδικασία άσκησης ποινικών διώξεων.
Ο πρώην αντιπρόεδρος της κυβέρνησης επισήμανε ακόμη ότι η διατύπωση του άρθρου 86 επηρέασε καθοριστικά την εξέλιξη σοβαρών υποθέσεων, όπως εκείνες της Novartis, του ΟΠΕΚΕΠΕ και των Τεμπών, αναδεικνύοντας τη διαφορετική νομική μεταχείριση που προέκυψε ως αποτέλεσμα των συνταγματικών μεταβολών.