Έχεις σκεφτεί ποτέ πόσο προσεκτικά σε παρατηρούν τα παιδιά σου; Ακόμα κι όταν πιστεύεις ότι δε δίνουν σημασία, εκείνα καταγράφουν τα πάντα. Από τον τρόπο που μιλάς στο τηλέφωνο, μέχρι το πώς αντιδράς όταν κάτι δεν πάει όπως θες.
Τα παιδιά δε μαθαίνουν μόνο από αυτά που τους λες, αλλά κυρίως από αυτά που βλέπουν. Είσαι ο πρώτος τους δάσκαλος και, χωρίς καν να το συνειδητοποιείς, τους δίνεις μαθήματα που θα κουβαλήσουν σε όλη τους τη ζωή.
Ο καθρέφτης της καθημερινότητας
Τα παιδιά λειτουργούν σαν καθρέφτης. Επαναλαμβάνουν λέξεις, εκφράσεις, ακόμα και χειρονομίες που βλέπουν στους γονείς τους. Αν σε ακούσουν να φωνάζεις συχνά, θα πιστέψουν ότι αυτός είναι ο φυσιολογικός τρόπος να λύνεις προβλήματα. Αν σε δουν να χαμογελάς και να δείχνεις καλοσύνη, θα μάθουν ότι η ευγένεια είναι δύναμη.
Το παράδειγμα έχει μεγαλύτερη δύναμη από τις λέξεις
Δεν χρειάζεται να κάνεις μεγάλα κηρύγματα για να διδάξεις αξίες. Αρκεί να σε βλέπουν να σέβεσαι τον διπλανό σου, να ζητάς συγγνώμη όταν κάνεις λάθος, να διαχειρίζεσαι με ηρεμία μια δύσκολη κατάσταση. Αυτές οι στιγμές έχουν πολύ μεγαλύτερη βαρύτητα από οποιοδήποτε «πρέπει» ή «μη».
Οι μικρές συνήθειες που αφήνουν αποτύπωμα
Ένα παιδί που βλέπει τον γονιό του να διαβάζει συχνά βιβλία, θα αγαπήσει το διάβασμα. Ένα παιδί που σε βλέπει να αφήνεις το κινητό στην άκρη για να παίξεις μαζί του, θα μάθει τι σημαίνει ουσιαστική παρουσία. Ακόμα και οι πιο απλές κινήσεις, όπως το να λες «καλημέρα» στον γείτονα ή να μαζεύεις το τραπέζι μετά το φαγητό, χτίζουν πρότυπα συμπεριφοράς.
Το συναισθηματικό αποτύπωμα
Πέρα από τις πράξεις, τα παιδιά απορροφούν και τα συναισθήματα. Αν σε βλέπουν να γελάς με την καρδιά σου, να δείχνεις αγάπη, να εκφράζεις τρυφερότητα, θα μάθουν πως είναι ασφαλές να δείχνουν κι εκείνα τα συναισθήματά τους. Η συναισθηματική σου στάση γίνεται ο οδηγός τους στο πώς θα σχετίζονται με τους άλλους.
Τα παιδιά δεν χρειάζονται σούπερ ήρωες, χρειάζονται εσένα, με τα καλά σου και τα κακά σου, για να μάθουν πώς να γίνουν αυθεντικοί άνθρωποι. Κάθε στιγμή μαζί τους είναι μια ευκαιρία να τους δείξεις με πράξεις τον κόσμο που θες να τους αφήσεις. Γιατί, ναι, τα παιδιά μας βλέπουν τα πάντα. Και από εμάς εξαρτάται τι θα κρατήσουν.